De lege landen

Ik zit in de trein naar Utrecht
als ik mij plotseling afvraag:
waar is het wonder?
Want alles wat ik zie, bestaat zo ontzettend:
struikjes, koetjes, boerderijen,
er is geen speld tussen te krijgen.

Neem nu die haagbeuk:
die staat daar maar
aan de rand van een weiland.
Beetje groen zijn. Beetje groeien.
Het is allemaal zo van deze wereld!

Geef mij a.u.b. een wonder,
een heel klein krasje
in het diamant van de feiten,
een mirakeltje van niets,
er hoeft heus geen engel bij
of donderstem.

Al is het maar die haagbeuk
die op een mistige ochtend
een beetje is verschoven.
Dan weet ik genoeg.

(uit de bundel: Geef mij een wonder, Uitgeverij Podium, 2005)

One Response to De lege landen

  • Zo een leuk gedicht en zo een extra dimensie op de wereld die men ziet
    en daardoor niet weer verwondering geeft
    zou er echt een wonder moeten gebeuren om te zien dat er zoveel op
    het zicht van onze automatische piloot een wonder is
    daar moeten we dan opmerkzaam voor worden .. door een wonder..

    E

Laat een reactie achter op Rosa Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AGENDA
Bekijk agenda